Column: Communicatie


Het wereldje waar wij als Flora Banders in verkeren is over het algemeen een wereld van vrijwilligers. Mensen die zich met hart en ziel inzetten voor een hobby of, zoals sommigen het noemen, ‘A way of life’, maar daarnaast uiteraard ook nog een thuis en een baan hebben. Dat er dan soms iets mis kan gaan is onvermijdelijk. Zo was er ooit een optreden van de Flora Band, ik meen in Lunen, maar daar wil ik vanaf zijn, dat de Flora Band, terwijl ze op het veld recht tegenover de spreker opgesteld stonden, aangekondigd werden als ‘de mannen met de prachtige blauwe uniformen’. Of dan de keer dat de Jong Flora Band werd aangekondigd als ‘Jong Flara’, uit Katwijk bij Leiden waar kinderen vanaf 5 jaar al op straat moesten lopen. En de Flora Brass schijnt helemaal ingewikkeld te zijn; is het Flora Brass of Flora Brass Band, spreek je dat dan uit als ‘bress’, ‘brass’ of ‘brááááás’ en wat zo’n brassband nou eigenlijk doet, is helemaal onduidelijk ten top.